..คงเป็น 2 ปีที่ผ่านไปเร็วที่สุดในชีวิตของฉัน

บทเพลงของเธอ - เป้ สีน้ำhttp://www.peseenam.com

ไม่มีความบังเอิญ

ในงานศิลปะ

เพราะความบังเอิญ

คือเจตนา (เป้ สีน้ำ)

ครั้งหนึ่ง.. ฉันมีโอกาสเข้าไปสิงอยู่ในโลกศิลปะของพี่เป้ สีน้ำ ย่านบางซื่อ เกือบครึ่งวัน เพื่อขอสัมภาษณ์หลังจากที่เขาสอนศิลปะเสร็จช่วงบ่ายวันนั้น..

...เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสตัวจริงของศิลปินที่ฉันรู้จักแค่เพียงเป็นคนบ้านเดียวกัน ที่เคยมาวาดรูปในมุมที่มองเห็นต้นก้ามปูหน้าบ้านฉัน เพื่อนร่วมงานแม่บอกว่าเขาเป็นจิตรกรชอบวาดภาพ แม่ก็รู้ว่าฉันชอบขีดเขียนและวาดรูป(โดเรม่อน)เก่งแค่ไหน เขาเลยขอหนังสือภาษากาแฟมาให้ฉันเล่มหนึ่ง ตอนที่เป้มาวาดรูปแถวบ้านฉัน

ไม่นาน .. ฉันเห็นต้นก้ามปูสูงใหญ่หน้าบ้านเป็นภาพสีน้ำอยู่ในหนังสือรวมภาพชุด "กลับบ้าน"

สตูดิโอ 1109 ..พี่เป้ ..เลขาพี่เป้ ..และกลุ่มนักเรียนสาวของพี่เป้ (มีเพลงดาบแม่น้ำร้อยสายอยู่ในจำนวนนั้นเฉยเลย) อยู่ในห้องเล็ก ๆ บนแฟลตเก่า ๆ ตรงข้ามสถานีรถไฟบางซื่อ ห้องที่ 1109

บรรยากาศภายนอกเป็นแฟลตเก่าแก่ บรรยากาศอึมครึม ถ้าไม่ติดว่าอยู่ชั้นสูง ๆ คงเลือกขึ้นบันไดแทนลิฟท์

แต่ทันทีที่ประตูห้องปิดลง เหมือนอยู่ในอีกโลกหนึ่ง

- ศิลปะสร้างได้ทุกที่จริง ๆ -

บรรยากาศในห้องสะอาดและแลดูสบาย ๆ มาก เพลงร่วมสมัยเก่า ๆ ที่เป้เคยร้องไว้ ดังอยู่ในห้องนี้

พร็อพถูกจัดวางหลวม ๆ นางแบบภาพวาดคือดอกไม้ในถังน้ำ สวยงามตามมุมของผู้มองและวาด

บ่อยครั้ง เป้ สีน้ำ เปล่งเสียงคลอตามเพลงของตัวเอง .....เพราะกว่าที่ฟังในเทปซะอีก

เขาพูดไปเรื่อย ๆ เล่าเรื่องในยุคก่อน พูดถึงการวาดภาพกับสมาธิ คุยกับคนนั้น หัวเราะกับคนนี้

- มีครั้งหนึ่ง.. เพื่อนสายศิลปะถาม.. คิดว่าศิลปะคือธรรมชาติหรือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น ?- แน่นอน ต้องธรรมชาติสิ ฉันตอบ - ผิด เขาว่าศิลปะคือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น.. บลา บลา บลา -

ในห้องนั้นมีศิลปะ ในห้องนั้นมีสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น สวยงามตามธรรมชาติ

หรืออาจบอกว่าสวยงามรื่นรมย์กว่าธรรมชาติของที่นั่นเคยเป็น..

ศิลปะในแฟลตเก่า