ต่อจาก ตอน 11

...

จดหมายฉบับสุดท้ายใน กทม.

....

 

*

.. เครดิตภาพ- เด็กวิศวะที่ไม่รู้จักคนเดิม

...

 

*_ * - * _ * - *_ * - * _ *

 

กรุณาส่ง

 

เธอ*

 

135/150อาคาร 3 ชั้น 5

 

ถ.อาจณรงค์ เขตคลองเตย

 

กทม. 10110

 

*_ * - * _ *-*_ * - * _ *

 

 

 

 

9 ม.ค. 42

 

3.41 PM .

 

 

 

ตอนนี้วิทยุเปิดเพลงเศร้า ๆ ของ ตาพี่ป้าง อยู่ ( นครินทร์ กิ่งศักดิ์ )

 

 

 

บนโต๊ะมีชาถูกชงไว้หลังจากที่พึ่งเสร็จธุระจากการซักผ้า + อาบน้ำไป บนที่นอนมีหมอน ผ้าห่ม ผ้าเช็ดตัว - หนังสือ - กระเป๋า - กุญแจรถ - กรรไกร - กระเป๋าตังค์ และลูกอมเมนทอส รสมินต์ ( และกีตาร์ที่ฉันกำลังหัดเล่นอีกตัว แต่รู้สึกกระดากนิด ๆ ที่จะบอก )

 

 

 

เพลงต่อมา วิทยุร้องเพลง สายลมที่หวังดี ดีเนอะได้ฟังเพลงเพราะ ๆ ตอนสบาย ๆ

 

 

 

. . เมื่อเช้า ฉันกลับห้องมา ( เมื่อคืนนอนที่สโมฯ ) พบผู้หญิงใจอ่อนมานอนที่ในห้อง . . ฉันสงสารเขาจัง ฉันไม่รู้ว่าเธอเคยรู้เรื่องเหล่านี้ไหม . . ผู้หญิงที่ฉันเคยใช้คำว่า รัก มานอนอยู่ในห้อง เพราะเธอบอกว่า ยัง รัก ฉันอยู่ . . วันเวลาทำให้ฉันไม่แน่ใจในคำว่า รัก แต่ในวันนี้ฉันมองโลกในแง่ดีว่า หากมี ความรัก โดยไม่มี ความสุข มันคงไม่มีค่าพอที่จะต้องผูกพันด้วยคำว่า รั ก หรอก แต่เราก็ยังคุยกันได้เสมอ . . ดูท่าว่าฉันจะทำให้ผู้หญิงคนเดิมต้อง เสียใจ เป็นครั้งที่สอง ฉันไม่เคยรู้สึกดีกับเหตุการณ์แบบนี้เลย . .

 

 

วิทยุเปิดเพลง ยังไงก็ขอบใจ ของโดม มาพอดีอีกแล้วแฮะ . . .

 

 

 

ดูว่าวันนี้ ฉันได้ใช้ความพยายามอย่างมากในการมองโลกให้ได้อย่างที่ ตัวเองคิด . . รู้ไหมตอนนี้ฉันคิดง่าย ๆ ว่า ความรักคือ ความสบายใจ สบายใจที่ได้พบ เจอ , สบายใจที่ได้ไถ่ถาม , และสามารถจะยิ้มรับกันได้ ซึ่งในภาวะที่ไม่น่าจะมีใครรู้สึกแบบนั้น ( ฉันหมายถึง มีความเข้าใจโดยปราศจาก ความคลางแคลงใจ )

 

 

 

วิทยุ ยังทำหน้าที่ที่ซื่อสัตย์ด้วยเพลง กลับตัวก็ไม่ได้ฯ ของตาพี่เบิร์ด

 

 

 

วันนี้รู้สึกฉันพบเจอกับสภาพแวดล้อมแปลก ๆ มาตลอดเลยแฮะ

 

ฉันหันไปกดน้ำเติมชาอีกนิด . . พอน้ำน้อยแล้วชาก็ขม

 

 

 

หลายครั้งที่ฉันมองเรื่องแบบนี้ ( เรื่องรัก ๆ ) แล้วฉันพบว่า บนหน้าผากตัวเองมีคำว่า เห็นแก่ตัว ปั๊มติดเอาไว้ . . ไม่ดีเลยเนอะ

 

 

 

เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันต้องมีสอบ 1 วิชา เมื่อคืนฉันเขียนคัทเอาท์ใหญ่กับน้อง ๆ เสร็จไป และนำไปติดตั้ง กว่าจะเสร็จก็ตี 5 วันพุธฉันมีนัดส่งงานตัว 6 หน่วยกิต 2 ชิ้น วันพฤหัสต้องส่งงาน วิจัย 2 ชิ้น อ้อ .. วันพุธตอนเช้ายังต้อง Present งานอีก 2 ชิ้น ชีวิตฉันช่วงนี้ล้วนประดังไปด้วยความสุขเนอะ . . เธอล่ะเป็นยังไงบ้าง .

 

 

 

รู้ไหม เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว กลุ่มฉันจัดฉายหนังไปด้วย ฉายเรื่อง James and the giant peachเป็นหนังการ์ตูนที่สร้างจากนิยาย (หรือนิทาน) ของตาโรอัลด์ ดาห์ล สนุกดีนะ และตอนนี้ฉันขอ อ.กิตติศักดิ์ (หรือเปล่าเนี่ย) ที่สอนอะไรเกี่ยวกับภาพยนตร์ ของเมเจอร์เธอเข้าไปร่วมนั่งเรียนด้วยล่ะ ฮ ะ ๆ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย ฉันแค่อยากได้ความรู้น่ะ ( งานตัวเองยังไม่เยอะพอมั้ง ) แกก็ ดี๊ ดี นะ . . ยังให้เรียน ก็นั่งอยู่ท้ายห้อง แล้วก็ฟัง ๆ ๆ ๆ ไป สนุกดี

 

 

 

ขอบคุณจดหมายเธอที่เขียนมาอย่างสม่ำเสมอนะ

 

ฉันจำ คำใครมาก็ไม่รู้ เขา ว่า . .

 

 

 

ความสุข เมื่อนำมาแบ่งปัน มันจะทวีค่าขึ้นเป็น 2 เท่า

 

ความทุกข์ เมื่อถูกแบ่งปัน . . มันจะลดลงเหลือครึ่งหนึ่ง. .

 

 

 

ฉันไม่รู้ว่าจะจริงหรือเปล่า . . แต่ก็คิดว่า ดีเสมอ . . ที่ได้ แบ่งปัน

 

 

 

เอาล่ะ ฉบับนี้ฉันเขียนอะไรไม่รู้มามากพอแล้ว . . เธอก็ตั้งใจทำงานเน้อ . .

 

และก็ขอให้ตื่นเช้าขึ้นมาพร้อมกับความสุขทุก ๆ วันเลยนะ นอนหลับฝันดีสุด ๆ

 

แต่ตื่นมาพบกับความจริงที่ดีกว่านะ

 

 

 

ป ล . อาทิตย์ ที่แล้วฉันอ่าน เจ้าชายน้อย จบไปอีกรอบล่ะ และตอนนี้ก็อ่าน โมโม่ ไปครึ่งเล่มแล้ว . . ไปจริง ๆ ละนะ

 

 

 

ขอบคุณสำหรับ เรื่องราวสนุก ๆ มากมาย

 

 

 

ฉั น เ อ ง

 

 

 

 

 


ตอน 13



 

edit @ 13 Jan 2009 01:54:49 by no one

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ความสุขล่องลอย
กระโดดขว้าเอาเองนะหาไม้มาสอยดิ...

#1 By rafilmstruck on 2007-02-13 07:31

การแบ่งปันเป็นเรื่องที่ดีเสมอครับ (ถ้าไม่ทำให้ใครเดือดร้อน)

#2 By Grëêñßåÿgøñ™ on 2007-02-13 09:11

555+

ไม่รู้สิ


ตอนที่ยังอยู่เชียงใหม่


คืนก่อนวาเลนไทน์ ลองขี่มอไซค์ไปรอบเมืองนะพี่เอ้ย


อาจตายได้


เพราะว่ามีแค่คนเขาอยู่กันเป็นคู่ๆ ตามสุมทุมพุ่มไม้


วาเลนไทน์ปีที่ดีที่สุดของเบน


คงตอนที่เรียนอยู่นั่นแหละ


มีคนรักในวันวาเลนไทน์ก็ไม่เหงาอย่างนี้แหละ



แต่วันนี้ตกลงกับหม่ะว่า เราต้องเร่งมือ หนีจากเอ็กซทีนให้เร็วที่สุด



ก่อนจะอิจฉาคนอื่นตาย


ยังไงก็


Happy Valentine Eve ครับ

#3 By เบน on 2007-02-13 19:20

เราว่าหลบอยู่ในเอ็กซ์ทีนแหล่ะดี เพราะที่นี่คงเหลือแต่คนไม่มีแฟนมาบ่นไว้ในบล็อกแหละ คนมี เค้าก็ไปจู๋จี๋กันหมดสิ อิอิ

#4 By no one on 2007-02-13 23:39

ใช่ความทุกข์เมื่อถูกแบ่งปัน มันลดลงครึ่งหนึ่งจริงๆด้วยนะ..เราเชื่อเลย

เราพึ่งจักรยานหาย สองครั้งในรอบหนึ่งเดือนเนี่ยะ ซึมๆเลย ล่าสุดก็เมื่อหัวค่ำนี้เอง.. โชคดีไอ้บอลมาอยู่ด้วย เลยมีเพื่อนปรับทุกข์ตัวเป็นๆ
...ดีขึ้นมากเลย..

#5 By เขียนเอง on 2007-02-14 01:38

นุชเพื่อนรัก..
เรารักแกว่ะ..
สุขสันต์วันวาเลนไทน์เด้อ..

#6 By เขียนเอง on 2007-02-14 01:48

^
.
.
.
.
.
.
แกมาบอกอะไรเอาตอนนี้ มะช่ายยย
.
.
.
.
.
เหมียวแกมาดูเร็ว แกมาดูเร็ว เขียนมาสารภาพรักฉั๊นวันวาแลนทายน์

(ก็อปไว้แระ)

#7 By no one on 2007-02-14 06:32

8ปี ต่อมา ป่านนี้เล่นกีตาร์เก่งระดับพระกาฬแล้วอ่าดิ่
#7+#8
โอ๊ยย ชิ อิจฉาอ่ะ แหะ..
อ่า...

เขินเลย
มาเจอคนสารภาพรักกันอ่ะ

#10 By หมีมีหนวด on 2007-02-14 14:17

เป็นอีก 1 วัน ที่คิดถึงพี่มากๆ

มีความสุขนะคะ

#11 By แสงแดด on 2007-02-14 20:18

ตามเข้ามาอ่าน...

ที่จริงแวะเข้ามาหลายรอบแล้ว กริ่งเกรงอยู่ว่าเอ...จะเขียนตอบอะไรดีมั้ย

ตามมาเรื่อยเรื่อยจากบล็อกจูนน่ะค่ะ

อืม...จดหมายนี่มัน...ได้กลิ่นพิเศษยังไงไม่รู้นะจ๊ะ

แฮปปี้วาเลนไทน์ด้วยคนค่ะ

ป.ล. จริงจ้ะ หลายหลายคนก็ยังคงสิงอยู่ที่นี่ ที่เอ็กซ์ทีน

ได้ข่าวว่าข้างนอกรถติดนรกเลย

#12 By jOylUckClUb on 2007-02-14 20:32

อ่ะ ... ขั้นแรก ปิดวิทยุ ก่อนได้ป่ะ ...

#13 By (¯`•¸®·neo590·) °´¯)* on 2007-02-15 05:34

ดีจัง ได้แบ่งปันความรู้สึกให้รู้

#14 By ๏~ G♥J ~๏ on 2007-02-15 09:19

เสียใจกับคุณเขียนด้วยที่จักรยานหาย ผมก็มีจักรยานเหมือนกันทุกวันนี้ต้องอาจักรยานไปจอดในห้อง(ห้องเช่า)ด้วยเสมอๆ พอจะนอนหลับจักรยานก็อยู่ปลายเท้าเรานี้ละไม่งันก็นอนไม่หลับกลัวหาย แม้ว่าจะได้มาฟรีก็เถอะความรู้สึกศูนย์เสียไม่ได้อยู่ที่ราคามันอยู่กับเรามานานก็ผูกพันอะนะ (พักนี้รู้สึกจักรยานมันมอมๆไงก็ไม่รู )ไม่ลองไปประกาศหาตามเว็บจักรยานละครับมีถ่ายรูปไว้ไหมหรือว่าจดทะเบียนตัวถังไว้หรือเปล่า จะได้ตามหาได้แต่ความหวังก็น้อยหน่อยนะ

#15 By (202.133.159.96) on 2007-02-16 12:29

โฮะๆ วันวาเลนไทน์

ดิฉันกับเพื่อนอีกคนไปรื้อห้องเพื่อนอีกออกมาจัดใหม่
สนุกมาก เพื่อนดิฉันมันสะสมกล่องข้าวของไว้มากมาย
กล่องน้ำหอม กล่องจิปาถะ ตุ๊กตาแฟนให้มา
แต่ละชิ้นต้องให้เธอจับแตะกอดหอม และร้องไห้ก่อนเอาลงลัง
เราเป็น memories keeper เอิ๊กๆ เก็บข้าวของไว้ก่อน
ไม่ต้องทิ้ง ได้หนังสือมาร่วม 20 เล่ม
เผื่อเค้าดีกันก็จะได้มีข้าวของในรอยจำ
ถ้าสักปีไม่ดีกันก็ค่อยหาทางแจกจ่ายไปตามโรงเรียน
ตุ๊กตาคัดกรองไว้ เผื่อไทยมุงจะแบ่งฝันก็จะมอบไปให้

ปวดแขนและกำลังปักผ้าม่านให้ห้องเพื่อนใหม่ติดพันมากๆ

ดิฉันยืนยันว่า ถ้าลงเล่นการเมือง
จะออกกฎหมายให้เป็นเรื่องผิดกฎหมาย ขอบอก
เมื่อมีคนให้ร่วมแบ่งปัน ของทุกสิ่งจึงมีความหมายนะคะ
ชอบเพลงนี้จัง

#17 By ตา-กลม on 2007-02-17 12:35