ต่อจาก ตอน 15

 

 

Song : Summer Festival : Boyd

 

 

 

ภาพ : Nobitan

 

 

เช้าวันก่อนข้ามสะพานลอยไปยืนรอรถเมล์ตามปรกติ เห็นดวงอาทิตย์ขับแสงสีส้มจัด ลมเย็นสบายพัดผ่านมาระลอกแล้วระลอกเล่า ไม่ใช่ลมเย็นยะเยือกเหมือนที่เคย . .ทำให้รู้ว่า หน้าร้อน ได้เดินทางมาถึงอีกแล้วสินะ

 

 

เหมือน หน้าร้อน เมื่อ 6 ปีที่แล้ว ที่เพื่อน ๆ เดินทางลงมาหางานทำที่เมืองหลวงกันหมด ปล่อยให้ฉันซึ่งติดเอฟบางวิชา ต้องอยู่แก้เอฟอีก 1 เทอม และต้องระหกระเหเร่ร่อนไปเช่าบ้านอยู่กับรุ่นน้องตอนที่จดหมายฉบับที่แล้วเดินทางมาถึง ซัมเมอร์เทอมนั้นจึงมีเวลาว่าง และเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ได้ใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน กับการเรียนวาดภาพสีน้ำ ฝึกโยคะ และเต้นแอโรบิค ^-^

 

 

.... แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการเขียนจดหมายล่ะเนี่ย ! ! !

 

 

 

ป ล . จดหมายฉบับนี้มีแต่เรื่องของหนัง บ่งบอกว่า. . . จดหมายและความรู้สึกฉัน บีบบังคับให้เธอไม่รู้จะพูดอะไร แต่ต้องพูด อยู่กลาย ๆ

 

 

*_ * - * _ * - *_ * - * _ *

 

กรุณาส่ง

 

เจ้าดาวน๊อยเอ๊ย . .

 

57 / 47ซ. 1 หมู่ 8

 

ต. สุเทพ อ. เมือง 

 

จ. เชียงใหม่ 50200

 

*_ * - * _ *-*_ * - * _ *

 

 

 

26 มีค . 43

 

2.25 pm

 

 

สวัสดี เจ้าดาวน้อยเอ๊ย ! 

 

 

วันนี้อากาศดี ฉันตื่นสายมาก หากเทียบกับเวลาเมื่อตอนเข้านอน อืม . . ฉันเสียใจด้วยนะ เรื่องผลสอบใบประกาศฯ น่ะ ถ้ามันพอจะมีรอยแผลอะไรค้างคาก็ขอให้หายไว ๆ เน้อ ( วิทยุเลยอดได้เสียงผู้ประกาศคนนี้เลยเนอะ ) ความจริงแล้วตอนนี้ฉันรู้สึกบื้อ ๆ ยังไงก็ไม่รู้ . . อาจเป็นเพราะยังไม่ได้อาบน้ำมั้ง ( กลิ่นตุ ๆ ได้กลิ่นไหม ? ) รู้สึกอยากนอน ๆ ๆ ๆ อ๋อ ! ! คงเป็นเพราะขี้เกียจมั้ง . . อืม . . เมื่อวานฉันไปดูหนังมาทั้งที่รายจ่ายตอนนี้ก็ไม่พอกินอยู่แล้ว . . ฉันไปเดินเล่นที่กาดสวนแก้ว แวะไปดูโปรแกรมหนัง ก็กะว่าอาจจะดู American Beauty พอไปที่โรง 4 เห็นหนังน่าสนใจเข้า ชื่อ Boy dont cry . เลยเข้าไปจองตั๋วเฉยเลยอ่ะ ( รู้คร่าว ๆ มาแล้วว่าเรื่องนี้น่าสนใจ แต่ไม่คิดว่าจะเข้าฉาย ) ที่ฉันอยากติงตัวเองก็คือนิสัย เดินเพลิน ๆ แล้ก็เข้าไปดูหนังน่ะ คือบางทีฉันเคยเป็นงี้แล้วไม่มีตังค์กลับบ้านเลยนะ ( ตอนอยู่บางกอกน่ะ ) เฮ้อ. . กับเรื่องดูหนังล่ะไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลังเลย ( คราวที่แล้วกับ The Beach ก็เป็นงี้ . . ) แย่จัง !! อืม . . ฉันได้ดู The Beach ด้วยนะ ตอนที่หนังเป็นข่าว ฉันก็ว่าจะไม่ดู แต่พออยู่ในภวังค์ของภาพยนตร์แล้ว อะไร ๆ ก็หลงลืมหมด เลยเข้าไปดู แบบไม่ได้นัดหมาย . .ความจริงฉันน่าจะบอกเธอบ้างเนอะว่าดูแล้วคิดยังไง อืม ( 1 ) . . .the beach ฉันไม่เคยเสียดายเงินที่ได้ดู แต่เสียดายเวลา คือ ฉันคิดว่า การดูหนังน่ะ ส่วนหนึ่งคือการเข้าไปรับประสบการณ์นะ คือเราไม่ได้เจอจริง ๆ แต่เราเข้าไปจำลองมันน่ะ และฉันก็ HAPPY กับประสบการณ์ที่อยู่ใน the beach รวมถึงมุมมองต่าง ๆ ที่หนังนำเสนอ . . แต่หนังมันไม่ค่อยสนุกอ่ะ ขาดอารมณ์ร่วมอ่ะ เฉย เป็นเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากจะเดินออกจากโรงทั้งที่หนังยังไม่จบ ทำไมเป็นงั้นก็ไม่รู้ ฉันเลยคิดว่า เงินไม่ถึงร้อย กับข้อมูลที่ได้น่ะ มันคุ้ม แต่เสียดายเวลา 2 ชั่วโมงในการรับรู้ข้อมูล . . ( ขี้งกเนอะ ) ส่วนกับเรื่อง Boy dont cry . น่ะ ฉันลืมไปว่า นางเอกซึ่งเป็นตัวเดินเรื่อง ได้เข้าชิง oscar ( ว้าว ๆ น่าสนใจเนอะ ! ) แต่ฉันเข้าดูเพราะจำได้ว่าหนังน่าสนใจ ทั้งเนื้อหา และ รูปแบบ คือไม่ใช่หนัง Hollywood จ๋า . . และเป็นหนังที่เด่นมาจากเทศกาลหนัง ( ไม่แน่ใจว่า จากเมืองคาล์น หรือปาร์มทอง หรือว่าลูกโลกทองคำ . . ฮะ ๆ ท่าจะความจำเสื่อมแล้วแฮะ ) ดูแล้วก็ไม่ผิดหวัง กลับประหลาดใจด้วยซ้ำว่า หนังสนุก + ดีกว่าที่คิด พอดีหนังเข้าช่วงนี้ คนเลยดูน้อย . . มีแต่พวกฝา-หรั่ง มาล้อมหน้าล้อมหลังตีตั๋วกัน . . อ้อ . . เนื้อหาหนังเป็น ผู้หญิง ที่ อืม . . จะว่าผิดปรกติก็ไม่ใช่นะ แค่เธอต้องการจะเป็นผู้ชายน่ะ บทหนังดัดแปลงมาจากเรื่องจริง เป็นคดีเมื่อ 7 8 ปีที่แล้วมั๊ง . . น่าจะใน America นะ มีบาง Shot ที่ฉันอึ้งในความสามารถของผู้สร้าง เพราะดูแล้ว โอ ! ! เป็นความบันเทิงที่สร้างความน่าเชื่อถือได้อย่างแนบเนียนเลย ( จะเล่ายังไงให้ไม่กระทบถึงการดูหนังของเธอได้เนี่ย . . ) เอาว่า เป็นหนังที่น่าจดจำสำหรับฉันในปีนี้ล่ะ ( ตกลงยังไม่ได้ดู American Beauty เลยอ่ะ ต้องกลับไปนับตังค์ก่อนล่ะม๊าง . . ) และตอนนี้ฉันก็รอดู Sleeping Hallow อยู่อีกเรื่อง โอย . . เหมือนฉันจะกลับไปใช้ชีวิตเป็นวัยรุ่นที่ฟุ่มเฟือยอีกครั้งยังไงไม่รู้ . . ลืมไปเลยว่ายังต้องอยู่กับความจริง ที่ตัวเองยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน . . เฮ้อ ! ! เอาล่ะ เราจะมัวงอมืองอเท้าหาเสี้ยนไม่ได้ ( สุภาษิตบทไหนเนี่ย ) เดี๋ยวจะไปอาบน้ำ และทำอะไรให้ได้งานบ้างดีฝ่า . . เอาล่ะ ฉบับนี้เดือดร้อนถึงเธอต้องอ่านเยอะเลย แล้วฉันจะเขียนมาใหม่เน้อ . . เฮ้อ . . ได้เขียนจดหมายก็ช่วยให้สบายใจขึ้นเนอะ ! !

 

เท่านี้ล่ะ ! สู้ต่อไป จีบัน ! !

 

ส่ะ - บาย - มาก ! !

 

 

ป ล . thank ! ! สำหรับมีดเล็ก ๆ ที่แนบมาให้ ตอนฉันนอนแกะจดหมาย มันหล่นลงมาตรงคอฉัน ดีนะที่เธอไม่ได้เอาคมมันออกตอนใส่มา . . ( แฮะ ๆ ดันซื่อบื้อเองนี่เนอะ เจ้าครับเนี่ย ) ( กาแฟหมดแก้วพอดีเลย . . )

 

c r u b

ต่อตอนพิเศษ 16.1

 

edit @ 11 Jan 2009 16:12:29 by no one

edit @ 3 Aug 2009 16:21:40 by no one

edit @ 3 Aug 2009 16:23:47 by no one

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ความหลังฤดูร้อนเมื่อ 6 ปีที่แล้ว .. มันกลับมาอีกครั้ง ...
จบช้ากว่า ชาวบ้าน ... เค้า ทำให้ได้ ประสบการณ์ ไม่เหมือนคร่ายๆ
.
สงสัย จดหมาย ที่ส่ง ไป ก่อน ท่าทาง คารมคม บาดลึก ขนาดมีมีด ติดไปด้วย

#1 By (¯`•¸®·neo590·) °´¯)* on 2007-02-25 00:19

มาติดตามจดหมายคะ ดีจังนะคะที่มีเรื่องให้รำลึกได้อะ

#2 By NunUCH ღ¸ღ MaiKu on 2007-02-25 00:40

อ่านแล้วรู้สึกว่าตัวเองก็ต้องไปอาบน้ำเหมือนกันแฮะ

#3 By XEGXEF on 2007-02-25 01:02

อ่านแล้ว ยิ้มออก ตั้งแต่คำว่า เอฟ หลุดหัวเราะดังๆนอนกลิ้งที่ห้องสมุด แล้วก่อยิ้มอีกทีกับเลขที่บ้าน เกือบลืมไปแล้วเชียว บ้านเลขที่นี้

กลับมาเที่ยวพี่ หน้าร้อนปีนี้ ถึงบ้านเลขที่เปลี่ยน หลายอย่างที่เชียงใหม่ยังเหมือนเดิม

ปล. อ๋อ พี่วาดสีน้ำ แน่ๆๆ ปีนั้นเรา ฝึกงาน อื่มมมมม ได้คำตอบของพื้นห้องแล้ว งงมาตั้ง นาน ถามใครก่อไม่มีใครบอก

#4 By ผ่านเลนส์ on 2007-02-25 12:04

55555555555555555555555

ไม่น่าเล้ยเรา

#5 By no one on 2007-02-25 12:35

มาหัวเราะคนพลาด

นี่หล่อน ฉันชอบจดหมายพวกนี้จริงๆ
หล่อนเอามาทำเป็นหนังสือทำมือสิ

นั่นสิ บางทีการเขียนจดหมายหาทางออกจากอะไรๆให้เราได้จริงๆ
แบบบางทีเราทำมันเพื่อเรียบเรียง เพื่อหาทางออก
เพื่อตกตะกอนความคิด และบางทีก็ใช้ในการแสดงความคิดถึง

บางทีเราไม่ได้ต้องการอะไรจากการตั้งคำถามบางคำถาม
แต่เราถามใครบางคนในจดหมายเพื่อบอกเล่า

เมื่อคืนเปิดไปเจอร่ายการวิทยุที่ไม่เคยเปิดเจอมาก่อน
เป็นรายการเพลงคลาสิคที่ไม่เคยหมุนเจอ
ข้อดีของรายการนั้นก็คือ เขาไม่ใช่เปิดเพลงแล้วอวดความหัวสูง
แต่เป็นรายการที่ให้ความรู้ดีมาก บอกว่าคือเพลงของใคร
อยู่ในยุคไหน มีแรงบันดาลใจอย่างไร
ชอบเสียงคนจัดรายการด้วย ฟังหยิ่งๆ แต่สามารถให้ความรู้ได้ถี่ถ้วน
ออกเสียงภาษาฝรั่งเศสเป็นฝรั่งเศส

ดิฉันเชื่อเรื่องการทำอะไรต่อมิอะไรด้วยความรักหล่ะหล่อน
แบบไม่ใช่ว่าสักแต่ทำไปวันๆ

อย่างจดหมายพวกนี้ก็เหมือนกัน
ดิฉันไม่ได้หมายถึงความรักในทางผู้หญิงผู้ชาย
แต่คนเขียนจดหมาย อย่างดิฉัน อย่างหล่อน อย่างเขา
ต้องรู้สึกรักในสิ่งที่เล่าและอยากจะถ่ายทอดให้ฟัง

ละเอียด นิ่ง และ เย็น

เราไม่ชอบหนังช่วงซัมเมอร์นั้นเลย มันเป็นช่วงอืดๆ เซ็งๆกับชีวิตเหมือนกันนะ เลยไปพาลกะหนัง แหะๆ แต่สลีปปีฮอลโลว์อ่ะ เป็นหนังในดวงใจไปเลย ง่ะ ไม่นึกนะว่าจะได้คุยเรื่องหนังกะคุณ 55555

เพลงนี้มัน...อีนิกม่า(ชื่อวง Enicma)มากเลยอ่ะ มันเป็น world music ดีนะ ชอบจ้า
น่ารักมาค่ะ
ผ่านมา 6 ฤดูร้อนความทรงจำก็ยังเหมือนเดิมที่ได้สัมผัส

#9 By matoom39 on 2007-02-26 00:50

^
^
^
เห็นด้วยกับ comment ที่ว่าให้เก็บรวบรวมไว้
แล้วมาตีพิมพ์เลยค่ะ เรื่องราวน่าสนใจดี
จะได้อ่านกันอย่างต่อเนื่อง

#10 By KhunPumPui on 2007-02-26 12:31

มาตอบเม้นนะคะ เรายังไม่ได้สมัครเป็นแฟนคลับพี่โต๋อย่างเป็นทางการหรอกค่ะ (/meทำไมต้องใช้คำที่มันทางการด้วย 555) แต่ชอบมากๆอ่าค่ะ แล้วก็ติดตามผลงานอยู่น่ะค่ะ ^^

#11 By ๐|Aki-Autumnz|๐ on 2007-02-26 17:15

ช่ายคะ เห็นด้วยนะคะ คุณเขียนได้ดีมาก น่าจะรวบรวม แลวเอามาตีพิมพ์ละ แล้วจะได้ไปติดตามผลงาน

#12 By NunUCH ღ¸ღ MaiKu on 2007-02-26 22:35

ขอบคุณนะคะ แต่มันไม่สมบูรณ์อ่ะ ได้ลงบล็อกก็สนุกแระ ชอบที่ทำให้มีเพลง มีภาพ มีเรื่อง ได้ในที่เดียวกันแบบนี้อ่ะ 5555

#13 By no one on 2007-02-26 23:20

อีกอย่างหนึ่งคือ จดหมายที่เอามาลงมันเป็นจดหมายจากคนอื่นน่ะ เด๋วเค้าจะมาว่าเอาได้เน้อ

#14 By no one on 2007-02-26 23:22

คุณนุชคะ,

จดหมายพวกนี้น่ะ นอกจากจะเป็นบันทึกเรื่องราวระหว่างคนสองคนแล้ว--

มันยังเป็นเหมือนบันทึกความทรงจำให้กับใครต่อใครอีกมากมายด้วย
...
ไม่มีอะไรจะเก็บบันทึก และให้ความรู้สึกดีดีแบบนี้ ได้เท่ากับจดหมายอีกแล้วล่ะ

ป.ล. ชอบ ป.ล. ตอนท้ายนั่นมาก น่ารักดีอ่ะ

#16 By jOylUckClUb on 2007-02-27 12:19

เออเนอะ ไม่ได้เขียนจดหมายถึงเพื่อนนานแล้วเหมือนกัน
อากาศร้อนแล้วจริงๆค่ะ

#17 By imagine on 2007-02-27 17:15

ทำยังไงครับ

#18 By เบน on 2007-02-27 23:49

คิดถึงเรื่องอื่น ๆ อีกมากมายมั้ง

#19 By no one on 2007-02-27 23:57

อืม...นั่นสินะ

อานขังมีเรื่องอีกมากมายรอคอยให้เราคิดถึง

ขอบคุณครับ

#20 By เบน on 2007-02-28 00:25

สงสัยต้องอ่านย้อนไปฉบับแรกๆมั่งซะแล้ว
(เป็นโรคแพ้ตัวหนังสือเยอะๆครับ)

อ่านแล้วรู้สึกเห็นภาพตามไปด้วย
จริงๆนะ

#21 By Already Exist™ on 2007-02-28 01:37

แวะมาสวัสดีต้นเดือนนะ...เดือนแห่งการเริ่มต้นที่จะเข้าสู่ฤดูร้อน

#22 By matoom39 on 2007-03-01 11:36

ร้อนมากกกกกกกกกก เลย

#23 By แมงปอ on 2007-03-01 18:51

จึงมาขอบคุณด้วยคอมเม้นต์สักจึ้กเช่นกันค่ะ

#24 By ตินกานต์ on 2007-03-02 00:16

#25 By no one on 2007-03-02 00:18


เคยเป้นเหมือนกันเดิน ๆอยู่วกเข้าโรงหนังเฉยเลย แล้วไม่มีตังกลับบ้าน เษตังยังไม่พอค่ารถเมล์เลย สุดท้ายต้องเรียกให้แม่มารับ

จดหมายสนุกดีนะคะ

#26 By Paa orKant on 2007-03-03 08:34

อ๊ะ คณะที่คิดถึง ...
หลังจากงานลาน หรือ อะไร
ดูร้างๆ เหงาๆยังไงไม่รู้แฮะ

#27 By walk my own way ^^ on 2007-03-04 12:34

#28 By romyen on 2007-03-04 13:05

ดิฉันไม่ค่อยได้ออนเอ็มเลย เนื่องจากในนั้นไม่มีหล่อน
(แหว่ะสามสิบครั้ง ไม่ออนเพราะเครื่องที่บ้านไม่มีเอ็ม ฮิ้ว)

ฉันจับเจ่าอยู่กับที่อีกแล้ว โดนให้อยู่บ้านอ่ะ
ไม่สบายอาจจะเกิดจากที่ร่าเริงเกินขนาด
หลังจากพบว่าแผลบนมือหายสนิท
(แบบคำว่า"แผลบนมือ"เป็นแสลงของฉันและเพื่อน
เมื่อเราต้องการพูดถึงบางเรื่องที่ผ่านมา
มันมาจากฉากหนึ่งในหนัง Me and you and everyone we know
เป็นฉากที่ตัวละครแกะผ้าพันมือออกแล้วพบว่าแผลมันหายสนิท
ทั้งๆที่เขาสู้พันมือไว้อยู่นาน
ขังตัวเองอยู่แบบนั้นเนิ่นนานเพราะคิดว่ามือยังคงเจ็บปวดอยู่อีก)

แต่ก็ไม่เป็นไร ฉันไม่ชอบอาการไข้เท่านั้น
แค่เสมหะเยอะๆ น้ำมูกที่ทำให้จมูกตันๆ
เรามักจะรู้สึกอ่อนแอมากกว่าความเป็นจริงเมื่อไข้ขึ้นสูง ฉันรู้สึกเช่นนั้นนะ
และเมื่อไม่มีไข้ เราก็แค่ประคองเจ้าพวกอาการชวนรำคาญจากไวรัสไปให้พ้นเจ็ดวัน

เมื่อวันพฤหัส ฉันไปเดินลัดเลาะตามหาหนังที่ต้องการแถบๆย่านการค้า
ตรงนั้นมักจะมีหนังที่ฉันต้องการเสมอ
กะว่าจะไปหาหนังบางเรื่องมาไว้เป็นแผ่นที่ 2
นิสัยชอบสะสมของที่มีอยู่แล้วนี่แก้ไม่หาย
สำหรับฉันต้องการความมั่นใจนิดหน่อยว่าถึงทำหาย ถึงพังไป จะได้มีสำรอง

ฉันเจอหนังเรื่องที่น่าดูหลายเรื่องเลยระหว่างนั้น
หนึ่งในนั้นคือ Betty Blue จำได้ว่าเคยอ่านในบล็อก ปรายพันแสง
เธอเรียกมันว่า หนังที่เปลี่ยนแปลงชีวิต
ดิฉันไม่พลาดหยิบติดมือมา เปิดแว่บแรก

แม่เจ้า นี่มันหนังโป๊นี่นา
ฉากเปิดเรื่องแบบนั้นมันนานมากกกกกกกกกกก
(นานเท่าปริมาณ ก ในคำว่ามากของดิฉัน)

พอดูจบนะหล่อน ดิฉันกลับคิดว่าฉากเปิดเรื่องมันบอกคนว่า
..แกอ่ะ ดูแล้วจะเข้าใจเรื่องนี้ได้หรือไม่ได้
คือหากรับไม่ได้ เขาก็จะปิดมันตั้งแต่แว่บแรก

อยากให้หล่อนดูจัง มันดี มันบอกไม่ถูก
มันบ้า แต่ก็ดี เมื่อวานฉันดูไปแล้วก็ร้องไห้ให้กับ Bettyหนึ่งยก
คิดว่าคงไม่เหมาะเล่าให้นุ่นฟัง หนังอาจจะเป็นผู้ใหญ่สักหน่อย
เลยเอามาเล่าให้หล่อนเสียอย่างนั้น
เอาเป็นว่าถ้าฉันดูก่อนหน้านี้สักครึ่งปี คงร้องยี้
อาจจะเพราะเดิมที คำว่าสวยงามในนิยามของฉันอาจจะกีดวงแคบอยู่ที่ความสุข
อันที่จริงในความโศกตรมบางเรื่องก็มีความงาม
อืม ดูแล้วอยากรักให้ได้สัก 1/4 ที่เบ๊ตตี้ทำได้

จะพยายามหลบหนีไปเปิดร้านแก้เซ็งให้ได้เมื่อค่ำๆบ่ายๆ
แล้วก็จะพยายามไม่นอนกลางวันด้วย ตกกลางคืนนอนยากนี่เซ็งจิตมากๆ

คิดถึงหล่อน
มาฟังเพลง หวัดดีจ้า
อากาศร้อนจัง... แวะมาฟังเพลงเผื่อจะใจเย็นขึ้น

#31 By matoom39 on 2007-03-05 23:05

ว่าไงนุช

ได้ไปหาหมอที่หัวเฉียวหรือยัง??

จะให้เรากลับถาวรต้องอีกหลายปีอยู่อะ
เย๊ย..!

อ่ะ ไม่อัพก็อย่าอัพ เราก็จะมาทักในคอมเมนท์นี่แหล่ะ เง้อๆ
ขอบคุณครับ


หวังว่าพี่คงสบายดีนะครับ


#34 By เบน on 2007-03-07 09:40

แม่นเลี้ยวฮ่า เพื่อนสลิด
ถ้าคุณพี่จบคณะมนุษย์ คุณพี่ก็คือกลุ่มเป้าหมายของชายเหล่านั้นเช่นกัน

#35 By walk my own way ^^ on 2007-03-07 13:07

ก่อนที่เอ็กซทีนจะป่วยด้วยไข้เฉียบพลัน

ผมแวะมาตอบคอมเมนต์ยาวมาก


แล้วมันก็หายไปในช่องว่างของอากาศ


ผมไม่ได้คิดว่ามันเป็นการรบกวนเลย



บางครั้งที่ผมมาอ่านแล้วไม่ตอบอะไร


ไม่ถาม หรือไม่เขียนอะไรที่นี่ ไม่ได้หมายถึงว่าไม่อยากเขียนนะครับ


แต่ว่า...บางทีมันอาจเป็นส่วนตัวเกินไป


ไม่เคยคิดว่าพี่รบกวนเลย


ดีเสียอีก ที่ได้เห็นว่ายังเป็นห่วงเป็นใยกัน



ไม่เคยคิดว่าจะเป็นเรื่องลำบากอะไรเลยในการมาเขียนถึงพี่


ทุกครั้งก็เอาแต่คิดว่ายังมีเอ็มเอสเอ็นให้คุย


แต่เดี๋ยวนี้จะคุยกันแต่ละทีก็ไม่รู้ว่าจะยังไง คุยยังไงดี



ผมชอบมาอ่าน มาฟังเพลง


มาฟังพี่เขียนในนี้


แต่ไม่ใช่การมาคอมเมนต์ เพราะอยากให้พี่กลับไปตอบหรอกนะครับ


แค่อยากให้รู้ว่ายังอยู่ด้วยกันตรงนี้


แม้ไม่อาจมองเห็นก็ตาม


รักษาสุขภาพนะครับ

#36 By เบน on 2007-03-07 17:34

ขอบคุณมากจ้ะเบน

และแอบดีใจที่ได้เป็นกลุ่มเป้าหมายของเดะคณะวิจิตรฯ 5555 แม้จะไม่ใช่แบบเราก็ตาม

#37 By no one on 2007-03-07 20:48

หล่อน

ดิฉันเพิ่งส่งของขวัญวันเกิดไปให้ ช้ามากๆ
ตอนแรกให้คนพยายามหาเจ้าตุ๊กตาตัวตลกดาวแฉกแบบนั้นอ่ะ
เคยเห็นที่ร้านของเล่นที่เกนติ้ง
คนไป ไปๆกลับๆหลายรอบก็ไม่ได้ติดมือกลับมา
เบื่อมัน เลยไปหาเองก็ได้

ไม่ชอบเรื่องเซอร์ไพซ์ ดิฉันส่งหนังสือไปให้
ดิฉันอ่านแล้วชอบมาก อยากให้หล่อนได้อ่านจริงๆ
เนื่องจากขณะไปส่ง ดิฉันลุกลี้ลุกลนเกินไปหน่อย
...จ่าหน้าพัสดุสลับกับคุณน้ำ
หวิดต้องใช้เพลงจดหมายผิดซองประกอบแล้วนะนั่น

ดิฉันสุขสบายดีตามสมควร

แวะมาบอกคิดถึงเฉยๆ

#38 By Platonic place on 2007-03-07 21:44

เสียดายจัง อิโมติค่อนของเอ็กซ์ทีนไม่มีหน้า "เขิลลลลล"

#39 By no one on 2007-03-07 23:46

พี่นุช

ในยามนี้

คิดถึงพี่ที่สุด

#40 By แสงแดด on 2007-03-08 02:59

เน็ตบ้านดิฉันเหี้ยมาก 555555

#41 By no one on 2007-03-08 23:38

มอนิ่ง .. หายไปน่ะ
จดหมาย หมด ...
หรือ ส่งผิดซอง ..
.
สบายดีหรือเป่าว?
รออ่าน ครับ

#42 By (¯`•¸®·neo590·) °´¯)* on 2007-03-13 05:08

^
^

ตามคห.ที่ 41 และอีกหลาย ๆ สาเหตุค่ะ

#43 By no one on 2007-03-13 06:29

ฤดูร้อน ฤดูรัก

#44 By แมงปอ on 2007-03-13 11:53

พี่นุชชี่ งอนอะไรหรือเปล่า คิดถึงจัง
พี่นุช

รุ้สึกอยากงอแงจัง

ทำอะไรเหมือนเด็ก ๆ อีกได้ไหม



คิดถึงพี่มากนะ

แวะมาส่งข่าวคราวให้พี่รู้ก่อน

ว่ากำลังยุ่งกับการรักษากายใจให้ปกติ


พี่นุชล่ะ

สบายดีไหม

#46 By แสงแดด on 2007-03-16 02:24

โอวววววว...

(ออกแนวตัน ไม่รู้จะเม้นต์อะไร แหะ ๆ )

#47 By บ๋าว on 2007-03-16 22:02

ฤดูร้อนเป็นฤดูที่ความหลังวันเด็กๆย้อนกลับมาชัดที่สุดเลยค่ะ

#48 By sorbet* on 2007-03-17 13:05

แวะมาเขียนจดหมายน้อยถึงหล่อน
อ่า คอมดิฉันด๋อย คิดว่าอีกนานกว่าจะซ่อมเสร็จ
โรคติดเน็ตกำเริบ แวะมาขอใช้คอมคนอื่น
หวังว่าหล่อนคงจะได้รับหนังสือเรียบร้อยแล้ว
(ในซองพัสดุที่จ่าหน้าไม่ค่อยเรียบร้อย)

แลดูเกรงใจเจ้าของเครื่องมากๆ
มาจกใช้คอมเค้าสองสามชั่วโมงในการเขียนคอมเม้นเลื่อนเปื้อน
แล้วแอบทำท่าว่ายุ่งกับการพิมพ์เรื่องสั้น

ดิฉันสบายดี ทั้งร่างกายและจิตใจ
อืม คิดว่าสบายนะ
คือตัดใจได้แล้วว่าอะไรๆในเครื่องถ้าหายก็คือหาย
กลุ้มใจไปก็เท่านั้นนิ ช่างมัน
ที่แย่คือบัญชีอ่ะ ถ้าต้องทำใหม่ ตายแหงมๆ

เล่าให้หล่อนฟังดีกว่า เรื่องคอมพิวเตอร์ที่ดิฉันใช้บ่อยๆที่ร้าน
มันตัวโตเทอะทะสักหน่อย
เคส หน้าจอและอุปกรณ์ประกอบอื่นๆเป็นสีดำ
เป็นเครื่องที่สองที่มีในชีวิต เครื่องแรกมีตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย
(ได้ข่าวว่าเพิ่งทำดับไปเมื่อวันก่อน ยังขี้เกียจเอาไปซ่อม)
ปรากฏการณ์ดับตัวเองของ "โดราเอม่อน"
หรือน้องม่อน ที่ดิฉันตั้งให้คอมพิวเตอร์
ตั้งชื่อว่าโดราเอม่อน เพราะรู้สึกไปว่าอยากให้หาอะไรให้ก็หาได้
เรียกเพลง เพลงมา เรียกข้อมูล ข้อมูลมา
เหมือนโดราเอม่อนที่ตามใจโบบิตะเสมอ

พอคอมพิวเตอร์เสีย ก็ทำให้รู้ว่า ดิฉันติดเน็ตแหงมๆ
เหมือนอยากหาอะไรก็จะหาจากเน็ต เนื้อเพลง โน่นนั่นนี่
พอไม่มีเหมือนมือเท้าขาดชอบกล
ขี้เกียจเปิดหนังสือหา ขี้เกียจค้นพจนานุกรม

หล่อนเคยอ่านตอนจบของโดราเอม่อนมั้ย
ตอนที่โดราเอม่อนเสียซ่อมไม่ได้
แล้วโดราเอม่อนก็หลับไปตลอดกาล
รอจนโนบิตะโต ขยันเรียนแล้วคิดค้นวิธีซ่อมโดราเอม่อน
พอเปิดสวิตซ์ เขาตื่น แต่จำเรื่องราวอะไรไม่ได้
ยังคิดอยู่จนทุกวันนี้ว่า
ถ้าให้เลือกระหว่างหลับแต่ยังจำได้และตื่นแล้วลืมไปหมดแบบโดราเอม่อน
มันควรจะเป็นแบบไหน
(แต่พระเจ้าแห่งโลกข้อมูลข่าวสารคะ
ได้โปรด อย่าพรากเรื่องสั้น และหนังสือทำมือดิฉันไปอีกเลย)

อืม แล้วห่วงหล่อนนิดๆ ว่าสบายดีมั้ย
ไว้จะส่งโปสการ์ดไปถึงอีก

คิดถึง
พี่ยังสบายดีไหมครับ

แอบเห็นคอมเมนต์พี่ตามสถานที่ต่างๆ


มันบอกได้ว่าพี่ยังอยู่


แต่ข้อความสั้นมากจนเกินที่จะคาดเดาได้ว่าสบายดีไหม


ช่วงนี้คอมหม่ะเสีย


ผมอยู่คนเดียว เหงาๆนิดหน่อย



พี่ล่ะครับ


เป็นยังไงบ้าง


ชีวิตช่วงหน้าร้อนเป็นยังไง


ร้อน งานเยอะ หรือว่ายังเป็นเหมือนเดิมทุกๆวัน



คิดถึงนะครับ


ช่วงนี้ผมอัพบล็อกถี่มากเลย


ก็ทำให้มากที่สุด เท่าที่อยากทำ และจะทำได้


ก่อนจะไม่ได้ทำน่ะครับ



ส่วนชีวิตผม ยังไม่มีอะไรแน่นอนในตอนนี้



คิดว่าจะเขียนเป็นเมล


แต่พอเอาเข้าจริงๆ จะพิมพ์ก็นึกไม่ออกว่าจะพิมพ์ว่าไง



ได้แต่บอกให้หม่ะโทรหาพี่ และส่งข้อความถึงพี่ เผื่อว่าพี่จะตอบ แล้วผมก็จะถามหม่ะต่อไปได้



รักษาสุขภาพ และมีความสุขอย่างที่พึงใจนะครับ

#50 By เบน on 2007-03-17 17:39

เน็ตไม่ค่อยสบาย แต่คนสบายดีเน้อ อ่อ ได้หนังสือแล้วด้วยล่ะ

#51 By no one on 2007-03-17 22:06