..คงเป็น 2 ปีที่ผ่านไปเร็วที่สุดในชีวิตของฉัน

November Rain #1 : Basketband

.

กลิ่นอายของงาน Heineken Fat Festival ครั้งที่ 5 จางไปหมดแล้ว แต่ก็ยังอยากเขียนถึง ... และจะไม่เล่าบรรยากาศของงานมาก(มีคนเล่าไปหมดแล้ว) แต่จะพาไปฟังเพลงตามเวทีที่เราผ่านไปแทน แล้วก็พูดถึงบรรยากาศที่เราประทับใจเองอีกหน่อยก็แล้วกันเนาะ อิอิ อัพเอามันส์ก่อนที่จะไปเขียนถึงหนังเรื่องนานะบ้าง

..เอาเป็นว่า เพื่อเป็นสนองอารมณ์(ของผู้เขียน) เสมือนหนึ่งได้ผ่านไปงานแฟตฯ ด้วยตัวเองโดยไม่เปียกฝน เมื่อฟังเพลงจบแล้วช่วยคลิกลิ้งค์ต่อๆ ไปด้วย จะพาไปดูเวทีต่อ ๆ ไป

ถ้าจะมีเรื่องที่ทำให้รู้สึกอยากเกิดช้ากว่านี้อีกสักหน่อย ก็คงจะเป็นเรื่องที่อยากอยู่ในยุคของเด็กแนวฟังเพลงอินดี้เนี่ยแหล่ะ เป็นเพราะสมัยที่เรายังสาว ๆ (นั่นมันก็นานมาแล้วล่ะหลานเอ๊ย ..เอ๊ย มะช่าย จริง ๆ แล้วมันเสมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวานนี้เอง) ตอนนั้นยังมีแต่ค่ายยักษ์ใหญ่อยู่ประมาณ 3 ค่าย (ประมาณเพราะตอนนั้นยังเด็กความจำไม่ดี-ตอนนี้ความจำเสื่อม) คือ แกรมมี่ อาร์เอส และนิธิทัส (สะกดไงหว่า) แล้วก็ค่ายยิบค่ายย่อยประปราย (ไม่พันแสง..แป้ก 55) ต่อมาก็เริ่มมี เบเกอรี่มิวสิค น่าดีใจมากที่โมเดิร์นด็อกเริ่มดัง แล้วพี่ป้างก็ออกมาอัลเตอร์เนตีฟกันใหญ่ ... .... ฉอด ฉอด ๆ ฉอด ๆๆ

จะเล่าทำไมฟะเนี่ย .. เพิ่งนึกได้ว่าจะมาพูดเรื่องงานแฟตเฟส

เราไปถึงงานนี้ตอนบ่ายวันอาทิตย์ งานเริ่มเร็วกว่ากำหนดการณ์สัก 1 ชั่วโมง เพราะงานแฟตเป็นอะไรไม่ทราบ ชอบกำหนดไว้ว่าเปิด 11.00 น.-22.00 น. แต่ถึงวันจริงทีไร แม่..ก็ให้ปิดตอน2 ทุ่มทุกที อาจเป็นเพราะไปเช่าสถานที่ราชการกระมัง เลยต้องปิดตามเวลาข้าราชการนอน
วันนี้เราศึกษามาจากเว็บบอร์ดของแฟตเรดิโอว่าฝนจะตกเวลาประมาณเย็น ๆ เลยไม่เอาอะไรไปเลยนอกจากกระเป๋า 1 ใบที่ใส่หมวกกับร่ม และเงินอีกนิดหน่อย แล้วก็เล็ง ๆ ไว้แล้วว่าจะดูวงไหนบ้าง 1 ในนั้นคือ วงบาสเก็ตแบนด์ ของพี่อรินธรณ์ที่เขียนหนังสือประมาณ โลกละมุน มุมละไม น่ะ แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ให้ลังเลว่าจะเลือกดูวงไหนดีเพราะบาสเก็ตแบนด์เล่นพร้อมกับโมเดิร์นด๊อก โห .. เด็ก ๆไปดูโมเดิร์นด๊อกกันหมดเลย เราก็ปักหลังรอบาสเก็ตแบนด์ตรงเวทีประสาทน่ะแหล่ะ ใกล้ขึ้นแระ

เออ เล่าซักนิดดีกว่า เราอยากเข้างานนี้มาก เพราะมันไปเล่นที่แดนเนรมิตร ดินแดนที่หลงเหลือซากประสาทที่ยังดูอลังการตลอดกาลท่ามกลางตึกกระจกมากมาย

แดนเนรมิตรร้าง ที่เราเคยเห็นต้นหญ้าขึ้นรกเรื้อ เหมือนปราสาทที่คนทั้งเมืองกำลังนิทรามานาน ตอนนี้คำสาปคงคลายไปแล้ว เพราะตอนนี้แดนเนรมิตรเกลี้ยงแล้ว โล่งเลย คนทั้งเมืองฟื้นขึ้นมาเดินกันขวักไขว่

สิ่งที่ยังคงหลงเหลือให้เห็นเป็นเมืองเก่าเพียงอย่างเดียวคือ ปราสาทที่เราเห็นข้างถนนนั่นล่ะ ! ผ่านจากปราสาทนั่นเข้าไป เราได้เห็นลานดินโล่ง ๆ ที่มีพื้นที่ไม่กว้างเท่าที่เราคิด แต่สมองเราด้อยเรื่องการกะประมาณเป็นตัวเลขมาก ๆ เลยกะได้แค่ว่า มันอาจมีพื้นที่ประมาณเกือบ ๆ เท่าสนามหลวง 1 สนาม หรืออาจจะเล็กกว่าซักเล็กน้อย พร้อมทั้งพื้นที่บึงเล็ก ๆ ซึ่งเมื่อก่อนคงเป็นสระน้ำที่สวยงามของเจ้าหญิงซักองค์ในปราสาทแห่งนี้

คนในเมืองจัดงานเฉลิมฉลองที่เมืองฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยการจัดมหรสพ 3 เวที คือ 1.เวทีปราสาท(ที่ไม่ใช่เวทีประสาท) อันนี้อยู่ด้านหลังปราสาท เป็นเวทีที่ถ่ายรูปออกมาแล้วดูสวยที่สุด 2.เวทีไวกิ้ง ไอ้เราก็จินตนาการว่าจะได้เจอไวกิ้งของจริง แต่ลืมไปว่าเค้าปิดมานานแล้ว เลยกลายเป็นไวกิ้งไม้อัดแผ่นใหญ่ ดูไปก็คล้ายนิด ๆ อ่ะนะ อิอิ

3. เวทีรถไฟเหาะ เป็นเวทีใหญ่ประจำปีนี้ที่จะมีวงดัง ๆ ขึ้นแสดง คนเลยเยอะตลอดเวลา (อ้อ ที่นี่ก็ไม่ได้เจอรถไฟเหาะของจริงอีกเช่นกัน แต่เค้าก็ยังทำเก๋ โดยการเอาลวดตระแกรงมาขดทำรางรถไฟโค้งไปโค้งมากลางเวที มองกลางวันแทบไม่เห็น แต่ตอนกลางคืนสะท้อนแสงไฟสี ๆ สวยมาก)

บาสเก็ตแบนด์เล่นที่เวทีปราสาท ประมาณ บ่ายโมงนิด ๆ

เป็นครั้งแรกที่ได้ดูวงนี้เล่นสด บรรยากาศตอนนั้นครึ้มฟ้าครึ้มฝนแต่แดดยังแรงเป็นระยะ ๆ นักร้องที่ชื่อหรั่งขึ้นมาร้องก่อน ด้วยเพลงอะไรเป็นเพลงแรก จำไม่ได้ แหะๆ เพราะมัวแต่ตะลึงในความ ... ผอม ผอมมาก จนน่ากลัวว่าถ้าพายุพัดมาจะหายไปกับลม คนตัวเล็กแต่ทำไมเสียงมีพลังจัง เราคิดมานานแล้วว่าเสียงเค้ามีสเน่ห์ดีนะ มีเอกลักษณ์ดี เลยเอาเพลงละอองดาวมาฝาก วันนั้นมีเล่นเพลงละอองดาวด้วย แต่คาดว่าเป็นเวอร์ชั่นใหม่ในชุด อุ๊บอิ๊บ อี.พี. เลยค่อนข้างเร็วและมีจังหวะมากกว่าเวอร์ชั่นเดิม

ต่อด้วนักร้องสาวของวงที่ชื่อโอ้ คนนี้ก็เสียงหวานดี ร้องเพลง Close up แล้วก็พี่นะวงลำดวนเก่า ร้องเพลงเพราะอารมณ์ เป็นเพลงที่ความหมายดีมากอีกเพลง สรุปแล้ว วงนี้ชิลท์ ๆ มาก ทำให้บรรยากาศร้อน ๆ ตอนนั้นสบายขึ้นเยอะ แม้ว่าคนจะค่อนข้างบางเบา เพราะงานเพิ่งเริ่ม และคนแห่ไปรอพี่ป๊อดที่เวทีรถไฟเหาะกันหมด

แต่ก็ยังมีคอเพลงชิลท์ ๆ บางคนยังปักหลักยืนอยู่คู่บาสเก็ตแบนด์(หรือเค้าไม่รู้ว่าโมเดิร์นด๊อกจะเล่น ฮ่า) สรุปแล้วชอบค่ะ ฟันธง!